TEORIA ZAĆMIEŃ(102) - starożytne pomiary.

Od wielkiego wybuchu po dzień dzisiejszy i daleko w przyszłość.

TEORIA ZAĆMIEŃ(102) - starożytne pomiary.

Postprzez SPUNTI » 7 maja 2020, o 08:59

TEORIA ZAĆMIEŃ(102) - starożytne pomiary.
Starożytni greccy zauważyli coś innego, podczas przypadających całkowitych zaćmień Słońca tarcza Księżyca pokrywa dokładnie tarczę Słońca. Wyniku dedukcji założyli tezę, stosunek średnicy Słońca do odległości od Ziemi dokładnie musi być taki sam jak stosunek średnicy Księżyca do odległości do Ziemi. Znając już średnice Księżyca i odległość do Ziemi w łatwy sposób można dokonać pomiar odległości do Słońca i jego rozmiaru. Przez okres 200 lat trzech greckich matematyków, filozofów dokonały rewolucji w starożytnej Grecji i nie tylko w ówczesnym naukowym świecie. Wyniki badań, obserwacji i obliczeń wykazały przy tym, iż kierowali się oni głęboką logiką myślenia. Grecy nie byli jedynymi pionierami starożytnej astronomii należy wymienić także Babilończyków. Przeprowadzali oni obserwacje dokonując pomiary na wysokim poziomie astronomicznym mimo to wierzyli, że wszechświatem rządzą bogowie stwórcy o mocach nadprzyrodzonych. Trzeba także napomnieć starożytny Egipt w którym budowano piramidy. Astronomia starożytnego Egiptu stała na wysokim poziomie dowodem jest choćby piramida Cheopsa. W piramidzie zawarte są wymiary odpowiadające liczbom sfery niebieskiej. Już w bardziej rozwiniętej astronomii po Koperniku pomiary Słońca i Księżyca jakie dokonano okazało się, że wynoszą 0,5* (30 minut). Współczesna nauka ciał niebieskich, astronomia, ma potężne narzędzia do pomiaru odległości do ciał niebieskich, badania ich ruchu i natury fizycznej. Wykonane pomiary wykazują, że Słońce jest oddalone od Ziemi o 149,6 miliona kilometrów i dlatego widzimy mały dysk o średnicy0,5*. Tak naprawdę jest on ogromną kulą, której prawdziwa (liniowa) średnica przekracza średnią średnicę Ziemi 109 razy i jest rozmiarów ok. 1,4 mln km Masa Słońca jest tak potężna aby ją zrównoważyć trzeba było użyć333000 globów ziemskich. Matematyczne wyliczenie wykazują średnią gęstość naszej planety 5,5 g/cm^3 Słońca jeszcze mniej 1,4 g/cm^3. W przeciwieństwie do stałej Ziemi, posiadający 109 razy mniejszy rozmiar i masa w niej zawarta wykazuje taką wartość gęstości. Natomiast Słońce jest gazem, a większość gazu słonecznego jest plazmą, mieszaniną naładowanych elektrycznie cząstek-jonów i elektronów. Kula gazowa nie posiada ostrych i regularnych granic, ponieważ gęstość jej substancji, nawet bardzo dużej, stopniowo zmniejsza się na obrzeżach, aw obszarach zewnętrznych jest tak mała, że cząstki gazu o dużych i bardzo różnych prędkościach oddalają się od głównej masy kuli do różnych odległości. Nasza dzienna gwiazda wydaje się nam być właściwym dyskiem o ostro zdefiniowanych krawędziach, ponieważ jego zewnętrzna, niezwykle rozrzedzona i słabo świecąca powłoka po prostu nie jest widoczna na tle jasnego nieba podczas dnia i widzimy tylko głębszą gęstą warstwę o kulistym kształcie.
Załączniki
fb obraz.jpg
TEORIA ZAĆMIEŃ(102) - starożytne pomiary.
fb obraz.jpg (48.98 KiB) Przeglądane 3 razy
Avatar użytkownika
SPUNTI
 
Posty: 1160
Dołączył(a): 8 lut 2019, o 21:14

Powrót do Astronomia teoretyczna

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

cron