Raporty wysyłamy do 10 dnia następnego miesiąca.

Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii

Sekcja Obserwacji Słońca


2020-06-02    Czas UT: 10:43 (Data juliańska: 2459002.947)
P= -14.72°   Bo= -0.46°   Lo= 206.89°   Carr. Rot 2231
Przejdź do generatora efemeryd

SŁOŃCE – OBSERWACJA OGROMEJ PLAMY cz. (8/55)


18-11-2018 Janusz Bańkowski

SŁOŃCE – OBSERWACJA OGROMEJ PLAMY cz. (8/55).

  Innym znakomitym obserwatorem Słońca był szkocki astronom H.C. Carrington (1826-1875). Astronom był świadkiem wydarzenia jakie rozegrało się na powierzchni Słońca mianowicie 1 września 1859 roku 5 minutowego pojaśnienia, które miało  formę wybuchu. Po paru dniach w okolicach koło podbiegunowego pojawiła się przeogromna zorza polarna co było związane z zaburzeniem ziemskiego pola magnetycznego. Obserwacje jaką dokonał Carrington potwierdzili inni astronomowie. Astronom w tym czasie obserwując  Słońce wykonał też rysunek dużej plamy słonecznej, która widoczna była  na jego tarczy. Podobne zjawisko Carrington i inni astronomowie obserwowali w październiku 1864 roku. W maju 1892 roku doszło do potężnego rozbłyski, którego efektem było zakłócenia ziemskiego pola magnetycznego. Wracając do Carringtona należy poświęcić mu kilku zdań uwagi ponieważ badał i wyznaczał obrót naszej dziennej gwiazdy. Wybrał podczas maksymalnej aktywności Słońca jak zachodziła w tym okresie czasu grupy plam. Obserwując ją systematyczne  codziennie odmierzył czas po jakim czasie znowu te same grupy pojawiły się w tym samym miejscu w stosunku do Ziem. Plamy,  które znajdowały się  bliżej równika powrót ich nastąpił po 25 dniach  na szerokości 50* 27,5 dni . Na podstawie tego astronom doszedł do wniosku Słońce nie obraca się jako ciało  sztywne. Zauważył też wyniku prowadzenia systematycznych obserwacji, że największa ilość grup plam wysteruje od 35* do 55* równoleżnika. Nie występują one  w obszarach podbiegunowych i w małych ilościach równikowych.