Raporty wysyłamy do 10 dnia następnego miesiąca.

Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii

Sekcja Obserwacji Słońca


2019-06-19    Czas UT: 14:40 (Data juliańska: 2458654.111)
P= -7.94°   Bo= 1.51°   Lo= 130.50°   Carr. Rot 2218
Przejdź do generatora efemeryd

SŁOŃCE – STAŁA SŁONECZNA cz.(24/55)


09-01-2019 Janusz Bańkowski

SŁOŃCE – STAŁA SŁONECZNA cz.(24/55)

Ziemia od Słońca znajduje się w takiej odległości i obdarowywana od niego  energią cieplną jest na tyle dostateczna, która  pozwala na utrzymywanie i wegetacji życia na powierzchni  naszej planecie.  Życie  aby mogło egzystować musi być spełniony  przede wszystkim odpowiednie warunki. Oprócz odpowiedniego składu pierwiastków chemicznych w atmosferze ziemskiej na powierzchni Ziemi musi się utrzymywać odpowiednia temperatura. Choć sama temperatura nie jest wymiernikiem aby życie  na niej istniało. Dochodzą jeszcze dalsze uwarunkowania jak wspomniany już skład chemiczny atmosfery, rozmiar planety i masa oraz istnienie parasola ochronnego w postaci   pola magnetycznego planety.  Powróćmy do ilości jej energii jaką otrzymuje Ziemia od Słońca. Do powierzchni Ziemi dociera w czasie jednej minuty na każdy centymetr kwadratowy 1,76 cal/cm^2  kalorie ciepła. Jest to wielkość  tzw. stałej słonecznej gdzie promienie słoneczne docierają prostopadle. W naszym kraju  wartość będzie inna zimą,  a inna latem. Zależy od wysokości położenia Słońca podczas górowania nad lokalny horyzontem. Stała słoneczna jest od 140 lat mierzona  i wyniki pomiarowe  od tego czasu są nie zmienne. Wartość  stałej słonecznej na tym poziomie będą obowiązywały jeszcze przez miliony dziesiątki lat. Gdyby tylko stała słoneczna zmieniłaby się tylko o 5-10% od obecnej wartości  powierzchnia Ziemi  przechodziłaby  prawdziwa katastrofę lodowcową. Jednak Słońce pracuje niestabilnie jego wahania energetyczne odbiegają od normy ale odchylenia stałej słonecznej są nie znaczne przeważnie 0,05% niekiedy dochodzi do 0,1%. Oczywiście zmiany te cykliczne wywołane aktywnością słoneczną. Kiedy zaczęto liczyć plamy słoneczne i je analizować niezwykle takie okresy Słońce przechodziło w 1650 roku i 1710 roku.  Między tymi latami Słońce znajdowało się tzw. okresie  Maundera na jego powierzchni  nie występowały żadne plamy jeżeli się ukazywały to w bardzo małych ilościach. Ilość plam słonecznych ma poważny wpływ  na dynamikę klimatu ziemskiego. W tym  czasie odnotowuje się ostre i długotrwałe zimy na półkuli północnej.  Jak przypuszczają astronomowie w innym okresie miedzy latami 1100 roku i 1250 roku  aktywność był dość wysoka. Nasza gwiazda była bardziej pobudzona energetycznie  co przekładało się na zmianę klimatu ziemskiego.  Docierające do Ziemi większe  ilości ciepła powodowały upalne lata w Europie.  Na dalekiej północy poza kołem biegunowym prawdopodobnie  przez dłuższy okres czasu wegetowała bujna zieleń.

Podstrona w budowie.