Raporty wysyłamy do 10 dnia następnego miesiąca.

Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii

Sekcja Obserwacji Słońca


2019-01-15    Czas UT: 23:50 (Data juliańska: 2458500.493)
P= -5.44°   Bo= -4.70°   Lo= 357.86°   Carr. Rot 2213
Przejdź do generatora efemeryd

SŁOŃCE – ZASOBY ENERGETYCZNE SŁOŃCA DLA ZIEMI cz.(25/55)


11-01-2019 Janusz Bańkowski

SŁOŃCE – ZASOBY ENERGETYCZNE SŁOŃCA DLA ZIEMI cz.(25/55)

Okres w dziejach Słońca jest ciekawy tym bardziej, że z przyczyn samej aktywności ma on wpływ na kształtowaniu się klimatu na naszej planecie. Zasoby energetyczne Słońca odbiegają cyklicznie od  przyjętej średniej stałej słonecznej. Różnice nie są znacząco dużo ale mimo to w jakiś sposób wpływają na nasz ziemski klimat.  Glob ziemski  otrzymując pewne porcje energetyczne i nie jest ona  nie pochłania w swojej całości. Jeśli by tak się działo na jej powierzchni naszej planety temperatura byłaby znacznie wyższa. Energia słoneczna jest odbijana od chmur w 36%.  Natomiast wszystkie akweny oceany i morza pochłaniają 30% energii słonecznej,  lądy 14% i 19% sama atmosfera ziemska jako powłoka gazowa.  W ilości 0,3% tyle energii słonecznej wystarczy aby w atmosferze ziemskiej wywołać wiatry,  a w oceanach fale. Natomiast 0,1-0,2% energii potrzebna jest tylko do wyprodukowanie rocznie na  naszej planecie 250 mld ton roślinności i owoców. Ta niewielka ilość energii  słonecznej decyduje tak naprawdę o naszym życiu tutaj na Ziemi, wszystkich organizmów. Pozostałe 0,5% energii słonecznej potrzebne było  do procesu tworzenia węgla, ropy naftowej i gazu ziemnego, które i złoża znajdują się pod powierzchnią Ziemi. Oczywiście te zasoby człowiek wydobywa i wykorzystuje jako skuteczne  źródła energetyczne naszej planety. Nasze Słońce wciąż żyje i jak na razie oddycha spokojnie ale nie będzie w takim stanie wiecznie. Procesy jądrowe jakie zachodzą w jego wnętrzu i zachodzić będą podlegały powolnym zmianom. Głównym  obecnie paliwem jest wodór ale kiedy go zabraknie jego rozmiary naszej dziennej gwiazdy  powiększą się 100 krotnie. Słońce przejdzie w stadium ewolucji czerwonego olbrzyma. W późniejszym przyszłym czasie  do głosu dojdzie hel, pierwiastek ten  przy ogromnej temperaturze wskutek procesom termojądrowych  będzie wytwarzać coraz to cięższe pierwiastki. Przyczyną takiego procesu spowoduje odrzucenie zewnętrznej  powłoki Słońca pozostanie same jej  jądro. Słońce w tym stanie  zacznie się kurczyć przybierając postać białego karła. Gwiazda taka i w przypadku naszego Słońca stanie jej materia  o niezwykłej gęstości, temperaturze i silnym  oddziaływaniu grawitacyjnym.  Jeżeli biały karzeł przyjmie drogę dalszego zapadania pod własnym ciężarem to jego własne pole grawitacyjne będzie go  ściskało do mniejszych rozmiarów stanie się pulsarem. Jak wykazują ostateczne modelowanie ewolucji naszego Słońca to jednak swój  żywot zakończy jako biały karzeł.