Raporty wysyłamy do 10 dnia następnego miesiąca.

Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii

Sekcja Obserwacji Słońca


2018-11-22    Czas UT: 11:36 (Data juliańska: 2458444.983)
P= 19.17°   Bo= 1.98°   Lo= 9.14°   Carr. Rot 2210
Przejdź do generatora efemeryd

SŁOŃCE - USTALENIE CYKLU AKTYWNOŚCI (cz. 4/55)


04-11-2018 Janusz Bańkowski

SŁOŃCE - USTALENIE CYKLU AKTYWNOŚCI (cz. 4/55)

W zapiskach astronoma amatora Samuel Heinrich Schwabe cykl 10 letni odbiegał również od normy. Zdarzyło się, że pomiędzy maksymalnymi wartościami plam słonecznych na powierzchni Słońca ten okres był krótszy i wynosił 7 lat. W drugim przypadku u innych astronomów był znacznie dłuższy aż 16 letni miało to miejsce w latach 1788-1804. W zapiskach kronikarzy chińskich prowadzących obserwacje Słońca od 100 r p.n.e. do czasów średniowiecznych odnotowano kilkadziesiąt obserwacji plam słonecznych. Widoczne one były doskonale gołym okiem w szczególności przy wschodzie i zachodzie Słońca. Okresowość pojawiania się plam słonecznych jak słusznie zauważono synchronizowane były z przekrojami drzew. Tak, tak chodzi właśnie o przekroje drzew po ścięciu zauważone, że okresowe grubość swoich słojów układają się właśnie w cyklu 10-11 letnim. Po słojach można obliczyć wiek drzewa. Warstwy słojów są tak ułożone w okresie aktywności słonecznej przybierają większą warstwę i grubszy rozmiar. Analizą grubości słojów drzew zajmowała się Christian Horrebow pod koniec XVIII wieku. W latach 50-tych XIX wieku z kolei obserwowano zmiany jakie zachodzą w polu magnetycznym Ziemi analizę obserwacji dokonywano na podstawie zórz polarnych. Na takie zaburzenie magnetyczne zwrócił już uwagę niemiecki astronom Johann von Lamont z Monachium. Dokonywanie coraz dokładniejszych obserwacji Słońca w zastosowaniu teleskopów astronomowie odkryli, jego powierzchnia posiada strukturę ziarnistą – tzw. granule.